Honderdzesentwintig procent TransAlp

Vrijdag 9 september 2011 vertrokken 5 ATBBeilenaren naar Oostenrijk om een week lang een try-out te rijden ten behoeve van toekomstige transalps voor onze overige leden. Hieronder volgt een reisverslag van één der deelnemers.

Zesentwintig procent

De eerste dag hadden we een verkenningsrit. Het was direct een mooie route met veel variatie in ondergronden en terreinen. We waren net 10 minuten onderweg toen we al een 26 % klim op ons bordje hadden. Dan weet je even weer wat klimmen is. Hierna werd ons een gezapige klim (gem. 8/9 %) beloofd met daarna een technische en spectaculaire afdaling. Tegen het eind van de rit kwamen we langs een “Badesee”. Alwaar Bernhard , na enig gesmoes met Huib, zijn schoenen en shirt uittrok en met een sierlijke duik vanaf de steiger te water dook. Dit intermezzo stond niet in ons roadbook, maar weldra lagen Rene, Frans, Tinus en Huib ook in het steenkoude meertje. Allemaal hopend op vooral geen kramp of andere narigheid. Na een tijdje te hebben gezwommen stapten we weer op de fiets om nog 3 km terug naar de thuisbasis te fietsen. Een fijne eerste dag met 1223 hoogtemeters.

Koningsleitenspitze

Dag 2 was ons doel de Königsleitenspitze. Deze top van 2305 mtr bereikten wij middels een lange speelse aanloop door het dal. Aan het eind van het dal begonnen wij aan de asfaltklim over de oude Gerlospass. Een mooi lopende asfaltklim met enkele uitschieters van 18 %. Plotseling werd er van het asfalt afgeweken en na enige pittige steile paadjes bereikten we het dorp Königsleiten. Vervolgens werd er begonnen aan de klim naar een hoger gelegen skihut(1900 mtr). Na daar de inwendige mens verzorgd te hebben begonnen we aan de eindklim naar 2300 mtr. Wat volgde was een afdaling waar geen eind aan leek te komen. Weer op de Gerlosspass aangekomen zouden we een zijdal gaan beklimmen naar de oorsprong van de Salzach, maar dit gaan we een volgende keer doen, omdat de jongste telg van het gezelschap kramp kreeg in beide benen. Een kwestie van ervaring! We hebben ons toen vol in de afdaling van de Gerlospass gestort en bereikten hier topsnelheden van 75 km p/uur. Halverwege volgde nog een klein klimmetje, een martelweg voor de krampboy, naar een mooi rondje over een downhill parcours. Bij het huisje smaakte het biertje naar meer. Naar zoveel meer dat Frans het zelfs nodig vond om er een wesp bij op te eten. Waarop hij in zijn keel werd gestoken. Gelukkig liep dit goed af en sloten we deze superdag af met 1911 hoogtemeters.

Van de Steineralm naar de Wildkogel

Dag 3 hadden we een mooie klim langs de Steineralm naar de top van de Wildkogel. Leuke wegklim, gezapige bosklim, venijnig eindstuk, middels oversteek naar andere berg, klim met gemiddeld 14 %, en een loopstuk van ca. 500 mtr. Eten en drinken in restaurant Wolkenstein en vervolgens de klim naar de Frühmesserlift. Na de klim zijn we doorgeklommen naar het grote kruis, dat ons op het topje stond uit te dagen. Opnieuw een looppassage, maar de beloning was groot met een prachtig uitdagend pad over een kam richting de grote Rettenstein. Het wandelpad was werkelijk subliem. Soms even van de fiets en dan weer technisch goed te fietsen. Eindeloos. Onderweg deden we nog even de Baumgartenalm aan voor de inmiddels legendarische stop met bier en hausgemachte schnaps. De daaropvolgende afdaling was een eitje door de genuttigde schnaps. Weer een superdag achter de rug

SPAZIER

Dag 4 hebben we samen met Ernst (een kennis van Bernhard) de Pinzgauer spazierweg gefietst. Dit is een wandelroute van 9,5 uur van Stuhlfelden naar Zell am See. Na 9,5 uur onderweg te zijn geweest hadden wij het gevoel alsof we zojuist een Elfstedentocht volbracht hadden. Zo heroïsch! Eerst een lange klim om op hoogte te komen en vervolgens een wandelpad dat op hoogte blijft tussen de 1800 en 2000mtr. Om vervolgens af te sluiten met een finale door het dal terug naar onze auto. Dag 4 sloten we af met 1868 hoogtemeters.

Glocknerblick

Dag 5 wilden de jongste 3 rijders wel een rustig dagje na de ontberingen van de 4e dag, maar deze jongens werd geen rust gegund door de oudste twee. Tinus, onze nestor(66), wist nog wel een kleine rustige klim naar de Glocknerblick, alwaar ons een prachtig uitzicht beloofd werd op de Gross-Glockner. Ook beloofde Tinus ons een rustige klim met 2 knijtersteile stukjes. Dat laatste klopte, maar de Grossglockner hebben we niet gezien, want het zicht bedroeg ongeveer 10 meter. Toen we dachten dat we boven waren gooiden we er een felle sprint uit en moe maar voldaan stopten we bij ons eindpunt. We waren echter een hut te vroeg aan onze sprint begonnen en ook onze beloofde steile stukken bleken we nog tegoed te hebben. Door zulke stommiteiten is een rustdag al gauw geen rustdag meer. Al met al een leerzame rustdag met 911 hoogtemeters.

 Resterhohe

Dag 6 hebben we de Resterhöhe beklommen die pal achter het huis ligt. Een mooie klim naar 2000 mtr over asfalt en schotter. Over de Panorama-alm bereikten wij een mooi uitdagend pad dat richting Jochberg ging en ons bracht naar de voet van de alter Römerweg. Hoe die Romeinen vroeger bovenkwamen is ons een raadsel, maar ze moeten wel beresterk zijn geweest. Wij voelden ons net Romeinen. De rit beëindigden we middels een zeer gevarieerd en uitdagend stuk. Dat weer een mooi puntje aan de dag draaide. Een superdag met opnieuw 1569 hoogtemeters.

 Dropp-offs, haakse bochtjes en wortelpassages

Dag 7 hebben we de Wildkogel (2105 mtr) beklommen. Na 1300 hmtrs afzien kwamen we boven in het Wildkogelhaus alwaar we onze inwendige mens hebben verzorgd. Hierna zijn we begonnen aan het hoogtepunt van de week. Er werd afgedaald via een zeer technisch wandelpad met mooie dropp-offs, haakse bochtjes, wortelpassages etc.

Als we deze afdaling aan het begin van de week hadden gehad hadden we waarschijnlijk heel veel gelopen. Nu kwamen deze Oostenrijkgangers verdienstelijk naar beneden. Opnieuw een geslaagde dag!!

Aan het begin van de week zei ik dat ik niet kon dalen en daar dus geen liefhebber van was, maar dit is nu wel veranderd na deze week. Ik kan nu ook dalen en vindt het nog leuk ook! Mijn 4 metgezellen wil ik nogmaals hartelijk bedanken en ik kan iedereen zo’n avontuur aanbevelen !!!!

Groetjes René Benthem

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *